به محتوا بروید
«تجربهی حرکت»؛ دومین نمایشگاه گروهی هنرمندان موشندیاگرام
دومین نمایشگاه گروهی هنرمندان موشندیاگرام با عنوان «تجربهی حرکت» از ۲۹ تا ۳۱ مرداد ۱۴۰۵ با کیوریتوری محمدرضا محمودی برگزار شد. این نمایشگاه مجموعهای از ۴۸ اثر از ۳۰ هنرمند فصل دوم موشندیاگرام را در کنار برنامههایی گفتوگومحور ارائه کرد و در طول سه روز، میزبان حدود ۵۰۰ بازدیدکننده بود. «تجربهی حرکت» ادامهی مسیری بود که در فصل دوم موشندیاگرام شکل گرفت؛ مسیری که در آن، حرکت صرفاً بهعنوان ابزاری برای ارائهی یک ایده یا نمایش یک پروژهی معماری مورد استفاده قرار نگرفت، بلکه بهعنوان بستری برای تجربه، آزمون و تولید اثر مستقل مورد توجه قرار گرفت. از تمرین تا تجربه موشندیاگرام از ابتدا در نقطهای میان معماری، طراحی و تصویر متحرک شکل گرفته است؛ اما در فصل دوم، بخشی از تمرکز مجموعه به تجربههایی فراتر از کاربرد مستقیم موشن در ارائهی معماری اختصاص پیدا کرد. بخشی از آثاری که در «تجربهی حرکت» به نمایش درآمدند، از تمرینها و مطالعات انجامشده در طول فصل دوم آغاز شده بودند؛ اما در فرآیند توسعهی خود، از یک تمرین آموزشی فاصله گرفته و به تجربههایی مستقل تبدیل شدند. در این آثار، حرکت گاهی موضوع اصلی اثر است، گاهی ابزاری برای بازتعریف یک تصویر و گاهی راهی برای ایجاد تجربهای که در تصویر ثابت امکان شکلگیری ندارد. از این منظر، نمایشگاه تلاشی بود برای مشاهدهی نتیجهی یک دورهی آموزشی نه صرفاً از منظر تکنیک، بلکه از منظر چگونگی تبدیل یادگیری به تجربه و تجربه به اثر. سه روز در عمارت روبرو تجریش نمایشگاه طی سه روز در عمارت روبرو برگزار شد. در کنار نمایش آثار، برای هر روز برنامهای گفتوگومحور نیز در نظر گرفته شده بود تا موضوع نمایشگاه از زاویههایی فراتر از خود آثار دنبال شود. برنامهی افتتاحیه برای حضور و گفتوگو با بهرام شیردل طراحی و هماهنگی شده بود. این گفتوگو قرار بود پیرامون معماری اصفهان شکل بگیرد؛ با این حال، در روز افتتاحیه به برگزارکننده اعلام شد که ایشان برای مشارکت در هرگونه جلسات معذور هستند. پس از این، با اعلام موضوع به مخاطبان، برنامهی گفتگوی افتتاحیه و نمایشگاه با کمک مهرداد زوارهمحمدی، شهاب غفاری، فاروق مظلومی و وحید جودی ادامه پیدا کرد. در روز دوم، آرین حکیمی، معمار و طراح چندرشتهای، مهمان نمایشگاه بود. او بخشی از تجربیات خود، میانِ معماری، طراحی و رسانههای تصویری را با مخاطبان در میان گذاشت. روز سوم و اختتامیه نیز با گفتوگوی دامون خانجانزاده، نقاش، خطاط و دیزاینر، به پایان رسید. عنوان این گفتوگو «تأثیر و تأثّر خط و معماری ایرانی برهم» بود؛ موضوعی که رابطهی دوسویهی میان خط و معماری ایرانی را مورد توجه قرار میداد و از ظرفیت این رابطه برای شکلگیری ایدهها و پروژههای تازه صحبت میکرد. قرار گرفتن این گفتوگوها در کنار نمایش آثار، بخشی از رویکرد نمایشگاه به ایجاد ارتباط میان رشتهها بود؛ جایی که موشنگرافیک و موشندیاگرام نه در یک محدودهی بسته، بلکه در ارتباط با معماری، گرافیک، تایپوگرافی، هنر و تجربهی شخصی بررسی میشوند. ۳۰ هنرمند، ۴۸ اثر در این نمایشگاه آثار ۳۰ هنرمند فصل دوم موشندیاگرام ارائه شد: سحر آقاجری، مهدیه افشار، نیلوفر بهبودی، حمیدرضا باقری، پریناز ترکیان، نگار دیبا، سمیه دریگان، پریسا خاکسار، مهتاب خسروی، غزل خسروی، شیرین حجازیفر، مهرتاش دانادل، مهبد زینلی، شهره رفعتپناه، کیاندخت راضی، فاطمه ریگی، سارا سام، معصومه صمدی، سحر صنعتی، مبین شعبانیزاده، بهگل شریفزاده، تامارا شریعتی، الهام جیلان، مائده فاتحی، نیلوفر عامریزاده، فربد کیانپور، پرنیان میرزایی، سارا مزرعه، مریم معینی، سارا ناظمی و محمدمهدی همتزاده. ۴۸ اثر ارائهشده، طیف متنوعی از تجربههای تصویر متحرک را دربر میگرفتند؛ از تمرینهای مرتبط با دیاگرام و معماری تا تجربههای انتزاعیتر و شخصیتر با حرکت، تصویر، ریتم و زمان. همین تنوع، یکی از ویژگیهای اصلی نمایشگاه بود. آثار قرار نبود یک تعریف واحد از «موشندیاگرام» ارائه کنند؛ بلکه مجموعهای از امکانهای مختلف آن را در کنار یکدیگر قرار میدادند. در این فرآیند، برخی هنرمندان از یک ترسیم، یک تصویر معماری، یک الگوی گرافیکی یا یک ایدهی ساده شروع کردند و در ادامه، با ورود زمان و حرکت، مسیر دیگری برای اثر خود پیدا کردند. نمایشگاه از همین منظر اهمیت پیدا میکند: وقتی تمرین آموزشی از فضای کلاس خارج میشود و در برابر مخاطب قرار میگیرد، دیگر فقط یک تمرین نیست؛ تبدیل به بخشی از یک تجربهی مشترک میشود. سه روز، حدود ۵۰۰ بازدیدکننده در طول سه روز برگزاری، حدود ۵۰۰ نفر از نمایشگاه بازدید کردند. حضور مخاطبانی از حوزههای مختلف معماری، گرافیک، هنر، طراحی و موشن، فضای نمایشگاه را از یک ارائهی صرفاً آموزشی فراتر برد و آن را به بستری برای مواجههی رشتههای مختلف با یکدیگر تبدیل کرد. برای موشندیاگرام، این نمایشگاه همچنین فرصتی بود برای دیدن بخشی از جامعهای که طی سالها فعالیت آن شکل گرفته است؛ هنرجویانی که در فصلهای مختلف آموزش دیدهاند، با یکدیگر ارتباط پیدا کردهاند و در ادامه، مسیرهای مستقل خود را دنبال کردهاند. تیم برگزاری این نمایشگاه با کیوریتوری محمدرضا محمودی و دستیار کیوریتوری مبین شعبانیزاده و با همراهی عمارت روبرو، تجریش برگزار شد. تیم اجرایی نمایشگاه شامل محمدمهدی همتزاده، امیرحسین فلاحی و آرزو رحمانیپور بود. استودیو موشندیاگرام طراحی گرافیک و هویت بصری نمایشگاه را بر عهده داشت و اسنپفود نیز در بخش پذیرایی نمایشگاه همراهی داشت. برگزاری نمایشگاه حاصل همکاری مجموعهای از هنرمندان، اعضای تیم اجرایی و همراهان پروژه بود؛ بخشی از این همکاریها در طول فرآیند تولید آثار و بخشی در روزهای برگزاری نمایشگاه شکل گرفت. از «تجربهی حرکت» تا «موشنان» برگزارکننده گفته است که «تجربهی حرکت» پایان فصل دوم موشندیاگرام نیست، و قرار است در مرحلهی بعدی، فصل سوم موشندیاگرام با عنوان «موشنان» برگزار شود؛ فصلی که موضوع آن بازطراحی پارازیتیک یک الگوی مسکونی در تهران خواهد بود.
English
